Monday, February 13, 2017

Bakit hindi dapat ibalik ang sapilitang ROTC? (Part 2)

Balikan ang unang bahagi ng artikulong ito dito.

Sa kabila ng pagpasa sa NSTP Law of 2001 at pagiging optional ng ROTC sa mga kolehiyo, nagpapatuloy ang karahasan, katiwalian at pang-aabuso sa loob ng programa.

Nitong 2014 lamang, dalawang kadete ng ROTC ang tinanggal sa Polytechnic University of the Philippines (PUP) matapos umanong saktan ang isang babaeng kadete dahil sa hindi pagdalo sa Cadet Officers Candidate Course ng pamantasan.

Sa taon ding iyon, inimbestigahan ng De La Salle University Manila ang insidente ng umano’y hazing sa ROTC sa pamantasan. Pamansamantalang sinuspinde ng pamantasan ang programa habang iniimbestigahan ang kumandante ng ROTC.

Noong nakaraang taon naman, ilang mga mag-aaral ng University of Mindanao sa Tagum City, Davao del Norte ang inimbestigahan ng kanilang pamantasan matapos lumitaw sa internet ang video ng umano’y pananakit nila sa mga kadete ng ROTC.

Ang mga ganitong insidente ng hazing at katiwalian sa loob ng ROTC ang dahilan kung bakit katawa-tawa ang mga pahayag ng mga netizen na pabor na gawing mandatory ang naturang programa. 

Kung talagang ang paniniwala nila ay magtuturo ng disiplina ang ROTC, bakit mismong mga kadete ng ROTC ang tila walang disiplina at sa halip ay nananakit at pumapatay pa ng kanilang kapwa kadete? Iyan ba ang pakahulugan nila ng “disiplina”?

Mga tiwali sa pamahalaan, produkto ng ROTC?

Sa pahayag ng Pangulo na ang pagbabalik ng mandatory ROTC ay “magkikintal ng pagmamahal sa bayan at mabuting pagkamamamayan” sa mga kabataan, makikita ang katotohanan ng pahayag na ito sa mga taong naging bunga ng ROTC program.

Tingnan natin ang ilan sa mga nagsipagtapos sa ROTC: Nariyan si dating Pangalawang Pangulo Jejomar Binay na kasalukuyang humaharap sa mga kasong katiwalian at pandarambong sa Sandiganbayan kaugnay ng maanomalyang Makati City Parking Building II. Nariyan rin si dating Pangulo ng Senado Juan Ponce Enrile, na kasalukuyang humaharap sa mga kasong katiwalian at pandarambong sa Sandiganbayan kaugnay ng maanomalyang paggamit ng pork barrel funds. Idagdag pa natin ang dating hepe ng AFP na si Fabian Ver, na siyang kanang kamay ng diktador na si dating Pangulong Ferdinand Marcos, na nauugnay sa mga kaso ng katiwalian at paglabag sa mga karapatang pantao.

Kung talagang ang pagbabalik ng sapilitang ROTC ay makakatulong sa pagpapanumbalik ng pagmamahal sa bayan at mabuting pagkamamamayan, bakit marami sa mga produkto nito ay mga nasangkot sa katiwalian at pag-aapi sa bayan? Hindi kaya dahil wala naman talagang konsepto ng pagkamakabayan ang naituturo sa ROTC at sa halip ay nakatuon ang programa sa paghubog ng mga malulupit na kawal na handang manakit at pumatay?

Bukod rito, paano masisiguro ng kasalukuyang pamahalaan na hindi na magiging tiwali at mapang-abuso ang mga kawani ng ROTC program, gayong sa mismong Sandatahang Lakas ng Pilipinas at sa Pambansang Kapulisan ay hindi nila mawakasan ang naturang masamang gawain?


ROTC: Programa ng malalakas na bansa?

May mga nangangatwiran gaya ni AFP spokerperson Brig. Gen. Restituto Padilla na “kailangan ang ROTC ‘pagkat ito ay katangian ng mga malalakas na bansa” gaya ng South Korea, Singapore at Israel.

Subalit, bakit nga ba may national military service program ang mga bansang gaya ng South Korea, Singapore at Israel? Ito ay dahil ang mga bansang ito ay palagiang may banta sa kanilang seguridad. Ang Israel ay napapalibutan ng mga bansang Arabo na nagbabantang digmain ang naturang bansa dahil sa pagpapaalis nito sa mga Palestino sa kanilang tinubuang lupa. Ang Singapore ay naglunsad ng sarili nitong national service program bilang tugon sa bantang pananakop ng Malaysia noong dekada ’60. At ang South Korea ay nananatiling nasa estado ng digmaan laban sa North Korea sa kabila ng kasunduan sa Panmunjom noong dekada ’50.

Walang kasalukuyang panlabas na banta sa seguridad ng Pilipinas. At bagamat may mga banta ng terorismo mula sa Abu Sayyaf, Bangsamoro Islamic Freedom Fighters, Maute Group at New People’s Army, ang mga bantang ito ay hindi nangangailangan ng isang reserbang pwersa upang matugunan. Sapat ang tinatayang 125,000 na pwersa nito upang tugunan ang mga naturang banta. Idagdag mo pa ang kasalukuyang reserbang pwersa na nasa 130,000 katao.

At hindi rin naman na ngangahulugan na ang pagkakaroon ng ROTC at isang malaking reserbang pwersang pandigma ay magiging daan tungo sa pagiging isang malakas na bansa na kayang labanan ang mga panlabas na banta sa seguridad. Para sa isang bansa gaya ng Pilipinas, na ang hukbong pandagat, panghimpapawid at katihan ay kulang-kulang sa mga kagamitan, sandata at mga sasakyang pandigma, hindi rin naman nito kakayaning ipagtanggol ang bansa mula sa mga panlabas na banta.


Ang mas dapat na bigyang pansin

Kung may mga paksang aralin sa pamantasan na dapat bigyang pansin at palakasin, hindi iyon ang ROTC. Kung nais nating maging makabayan at mabuting mamamayan ang mga kabataan, mas lawakan niyo ang oras na iginugugol sa pag-aaral ng Kasaysayan, Values Education, Philippine Constitution, Peace and Human Rights, Conflict Resolution, Disaster Risk Reduction and Response, Citizenship Education at iba pang mga kaugnay na paksang aralin. Ito ang mga paksang aralin na talagang tumatalakay sa pagkamakabayan at mabuting pagkamamamayan, hindi ang ROTC. Sa halip na turuan ang kabataan na makipagdigma, hindi ba't mas akma na turuan sila ng mga katangian sa mapayapang pagresolba ng mga sigalot at tunggalian?

Ang pagbabalik ng sapilitang ROTC sa pamantasan ay lilikha lamang ng dagdag na gastusin at alalahanin sa mga magulang — na siyang dapat na may huling salita pagdating sa pagdidisiplina ng kanilang mga anak at hindi ang mga kawani ng ROTC. Lilikha rin ito ng karagdagang pasanin sa mga mag-aaral na umaaray na sa dami ng aralin sa paaralan na ang ilan ay hindi naman nila nagagamit sa kanilang buhay propersyonal. Kung nais mong maging nurse o doctor, guro o engineer, accountant o pintor, hindi mo magagamit ang kaalaman sa paghawak ng baril sa iyong propersyon.

Ang sapilitang ROTC ay magdudulot lamang ng mga mangmang na kabataan gaya nito na bulag ang pagsunod sa estado. (Kuha ni Jessica Bartolome/GMA News)


Ang mga hakbang ng pamahalaang Duterte na ibalik ang sapilitang ROTC ay tanda lamang na unti-unting lumakas na ideyolohiya ng pasismo at militarism sa loob ng pamahalaan. Ang mga pwersang naging daan sa pagdedeklara noon ng Batas Militar sa ilalim ng administrasyong Marcos, at mga pwersang naglunsad ng mga mararahas na kudeta laban sa administrasyong Aquino ang muling nakahanap ng kakampi mula sa malupit at marahas na si Rodrigo Duterte. Ginagamit lamang nilang palusot ang pagkikintal ng pagkamakabayan at mabuting pagkamamamayan upang itulak ang pagbabalik ng sapilitang ROTC na siyang magiging hulmahan ng mga susunod na henerasyon ng mga pasista at militarista.

Kailangang labanan ang hakbang na ito. Kasalukuyang may panukala sa Kongreso si Senador Sherwin Gatchalian na ibalik ang sapilitang ROTC sa mga pamantasan. Himukin at pwersahin natin si Gatchalian at sinumang may kaparehong balak na bitawan ang kahibangang ito at sa halip ay mas pag-ibayuhin ang pagtuturo ng kasaysayan at mga pagpapahalaga sa paaralan.

Sa huli, ang pagmamahal sa bayan, gaya ng ibang uri ng pagmamahal, ay pinagpipilian at hindi ipinipilit sa isang indibidwal. Hindi natin maaaring mahalin ang isang taong hindi natin mahal. Sa ganitong paraan, hindi rin natin maaaring mahalin ang isang bayan na hindi naman natin nararamdaman ang ambag sa ating pagkatao at pagkanilalang. Hindi maaaring basta-basta na lang mahalin ang isang lugar dahil dito pinanganak. Minamahal mo ito dahil dito nagkamuwang, lumaki, nagkaroon ng mga pamilya, mga kaibagan at mga parangarap. Minamahal mo ang bayan dahil minamahal ka rin nito sa pamamagitan ng pagbibigay sa iyong mga pangangailangan. Mimamahal moa ng bayan dahil hindi ka nito sinasaktan at dinadala sa kapahamakan.

Sa gayong paraan, ang pagsali sa ROTC program ay dapat na pinagpipilian at hindi ipinipilit sa mga mamamayan.

Asahan niyong patuloy na ipaglalaban ng The Social Scientist ang pagharang sa sapilitang ROTC sa mga pamantasan.

Sunday, February 12, 2017

Bakit hindi dapat ibalik ang sapilitang ROTC? (Part 1)


Usap-usapan ngayon ang pagsusulong ni Pangulong Rodrigo Duterte na maibalik ang sapilitang Reserve Officers’ Training Course (ROTC) sa mga paaralan, partikular, sa ika-11 at ika-12 antas sa mataas na paaralan sa bansa. Isa ito sa mga planong inilahad ni Pangulong Duterte sa kanyang unang Ulat sa Bayan o State of the Nation Address (SONA) noong Hulyo ng nakaraang taon. Ayon sa kanya, ang hakbang na ito ay makakatulong upang “maikintal ang pagmamahal sa bayan at mabuting pagkamamamayan” sa mga kabataan.

Ngayon, ayon mismo kay Agriculture Secretary Manny PiƱol, inihayag ng Pangulo ang pag-apruba niya ang pagsulong ng naturang hakbang sa nakaraang pulong ng kanyang Gabinete. Nang maibalita ito sa telebisyon, diyaryo, radyo at social media, maraming mga kabataan at mga nakatatanda ang nagpahayag ng pagkatuwa sa pasyang ito.


Mga sinasabi ng mga netizen tungkol sa panukalang pagbabalik
ng mandatory ROTC

Ayon sa mga naturang netizens, ang ROTC daw ay “magtuturo ng disiplina” sa isang bansang “walang takot sa batas at walang respeto sa otoridad.” Anila, kaya raw ang mga tinaguriang “millennials” o yung mga pinakabata sa henerasyon ngayon eh tila mga “laki sa layaw, tamad at puro bisyo lang ang alam” eh dahil hindi sila pwersadong kumuha ng ROTC. Ani pa ng isang netizen, tanging mga “komunista, mangingikil at terorista lamang ang mag-uudyok na huwag ituloy ang mandatory ROTC.”

Ang mga ganitong mga pahayag, gaya ng pahayag ng kanilang idolong si Duterte ay nakakatawa ‘pagkat ito ay bunga ng kanilang kamangmangan tungkol sa isyu ng ROTC.


Ano ang ROTC? Bakit ito inalis?

Ang ROTC ay isang matagal nang programa ng gobyerno na layong ihanda ang mga kabataan sa serbisyong pang-militar at upang maging bahagi sila ng Reserve Force ng Armed Forces of the Philippines (AFP). Ang reserbang pwersang ito ay inaasahang siyang pupuno sa pangangailangan ng kasundaluhan sakaling sumiklab ang digmaan o sakuna.

Ang ROTC ay isa sa mga kursong pagpipilian sa National Service Training (NSTP) program ng gobyerno, na naglalayong ihanda ang mga kabataan sa paglilingkod sa bayan. Bukod sa ROTC, ang iba pang kurso sa programa ay ang Civil Welfare Training Service (CWTS) at Literacy Training Service (LTS). Ang NSTP ay mandatory sa lahat ng mga mag-aaral sa kolehiyo, batay sa NSTP Law of 2001. Subalit, maaaring pumili ang mga mag-aaral kung alin sa tatlong kurso ng NSTP ang maaari nilang kunin.

Bago naisabatas ang NSTP Law of 2001, sapilitan ang pagkuha ng ROTC sa mga kolehiyo at wala itong civilian welfare at literacy component. Ang naturang programa ay pugad ng pang-aabuso at katiwalian. Naging kaugalian sa ROTC ang hazing o ang paggamit ng karahasan upang “subukin ang tapang, tatag at katapatan” ng isang kadete.

Sa katunayan, ang hazing at katiwalian na ito ang pangunahing dahilan kung bakit naisabatas ang NSTP Law of 2001 at ginawang optional ang ROTC sa mga paaralan. Ang pag-hazing at pagpatay noong 2001 sa mag-aaral ng University of Santo Tomas na si Mark Welson Chua ay ang partikular na insidente na nagresulta sa pagsasabatas ng NSTP Law of 2001.


Sino si Mark Welson Chua?

Si Mark Welson Chua ay isang 19-taong-gulang na mag-aaral ng UST na sumailalim noon sa ROTC at nagbunyag ng katiwalian sa loob ng naturang programa. Ibinunyag niya ang naturang katiwalian sa pamamagitan ng isang artikulo sa pahayagang The Varsitarian ng paaralan, na nagresulta sa pagkakatanggal sa serbisyo ng noo’y kumandante na si Maj. Demy Tejares.

Matapos ang kanyang pagbubunyag ay nakatanggap ng mga banta sa kanyang buhay si Chua. Noong Marso 18, 2001, nakita ang kanyang nabubulok na bangkay na palutang-lutang sa Ilog Pasig, nakabalot sa carpet at binusalan. Ayon sa otopsiya, buhay pa si Chua nang itapon sa Ilog Pasig.

Apat na mag-aaral ng UST-ROTC ang kinasuhan kaugnay ng pagpatay kay Chua. Dalawa sa kanila — sina Arnulfo Aparri, Jr. at Eduardo Tabrilla — ay nakasuhan ng habambuhay na pagkakakulong at anim hanggang 14 na taong pagkakakulong. At itinuturong mga utak sa kanyang pagpatay na sina Paul Joseph Tan and Michael Von Rainard Manangbao ay patuloy na nakakalaya. Si Tan ay pamangkin umano ng isang bise alkalde sa Lamitan City, Basilan habang si Manangbao ay anak ng isang dating hepe ng pulis sa Cabanatuan City, Nueva Ecija.

Hanggang ngayon ay mailap pa rin ang hustisya para sa pamilya Chua.

Abangan ang karugtong bukas, 10:00 ng gabi.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...